Maandrit Marken 4 juli 2021

Start om 08.00 voor een rondje Marken.

We vertrekken richting Wormerveer.
Via de Engewormer richting Oostzaan.
Vervolgens naar Landsmeer.
In Amsterdam steken we het Noordhollandsch Kanaal over.
Door Waterland richting Marken.
Koffiestop na 55 km. bij Land en Zeezicht. Uitzicht op de Gouwzee.
Terug via Broek in Waterland/Ilpendam/Purmerend/Alkmaar naar Limmen.
Na 120 km. zijn we rond 13.30 uur terug in Limmen.
{mogelijkheid om bij Spijkerboor linksaf te slaan dan is het 5 km. korter}.

Met vriendelijke groet,

De tourcommissie

Verslag Maandrit Medemblik 2019

Een slechte week, het weer zit tegen
Gaat de maandrit nu wel door
Het ochtendgrauw, de naderende regen
Zo staan we tegen achten af te wegen

Vijf mannen en één vrouw vormen het decor
Het KNMI, Buienradar, berichten die we kregen
Welke mogelijkheden doen zich voor

We wijken af van het oorspronkelijke plan
Jammer genoeg wordt dat te zwaar
We willen fietsen dus wat doe je dan

Voor het zestal is het zonneklaar
Medemblik wordt het volgend jaar
Vandaag aan de koffie bij…Spijkerman!

Henk Steen, Castricum, 6 oktober 2019

 Maandrit Den Oever 2019

Beste leden, we hebben op jullie gewacht
Minuten verstreken, we wachtten nog even
De redenen werden overdacht
Te lang, te snel, concurrentie als gegeven

Een rit die ons veel heeft gebracht
Acht mannen, drie vrouwen, een samen beleven
Van zon en wind, het verdelen van de kracht
Samenwerking, bij elkaar gebleven

Kolhorn, Wieringen eiland van weleer
De wind in de rug langs het Amstelmeer
Genieten nu, straks het evalueren…

Drie zondagen naar hartenlust presteren
Eén maandrit voor de gezamenlijke sfeer
Volgende maand staan we er weer!

Henk Steen, Castricum, 1 september 2019

Reisverlag van Jan Veldt

Jubileumrit Stavanger-Noordkaap 2019 2700 km.

De jaren 70 stond bekend als de pioniers jaren van Le Champion. Ook werdt toen door diverse groepjes de legendarische diagonaal Amsterdam-Hammerfest-Noordkaap gereden (3700km)

In 1978 reed ik met Roel-Arie-Erik en met Piet en Nell voor bagagevervoer deze tocht. Nu was het anders dan 41 jaar geleden, minder gravelwegen, minder veerponten, minder kilometers per dag, veel minder regen. Maar meer dagen fietsen, meer sneeuw, meer zon dus meer mooie vergezichten, meer rendieren, meer tunnels en meer groente bij het eten.

Samen met onze verzorger Rienk reden we in Juli met de vrachtwagen volgeladen met fietsen-proviand en koffers naar het Noorse Stavanger. Hier was ook Heemke aangekomen die op de fiets vanuit Nederland trapte. Met z’n drieen waren we bezig op de parkeerplaats bij de luchthaven de fietsen rijklaar te maken. Opdat moment lande ook het vliegtuig met onze 21 medereisgenoten. Halverwege de morgen kon de tocht beginnen.

Het was flink zoeken ondanks GPS om het eerste veerpont te vinden. Eindelijk bij het pont aangekomen zagen we de boot met onze vrachtwagen het ruime sop kiezen.(het avontuur was al begonnen.) De 2e dag reden we net als de dag ervoor in de regen. Het zicht op de GPS was slecht en door niet goed op de kaart te kijken reed ik met nog 3 man 30 km verkeerd in een sneeuwstorm. We konden er wel om lachen maar de tegenwind en de kou moest wel overwonnen worden. Een schitterende waterval maakte veel goed zo’n 10 km voor het hotel. Na 200km genoten we van een heerlijke maaltijd met veel vis. En zo was er elke dag weer wat.

Op een ochtend zouden we een pont nemen maar die bestond niet meer dus op zoek naar een alternatief. Later in de week brak de zon door en we genoten van de vergezichten en de bergen die weerspiegelde in de rimpelloze fjorden. De wegbermen stonden vol met kleurrijke bloemen vooral de lupinus kleurde mooi tegen de ruige rotsen. Ook de bomen en heesters waren zeer gevarieerd. Tijdens de vele beklimmingen zagen we mooie watervallen soms honderden meters hoog (waar komt het water allemaal vandaan?).

De eerste week hebben de fietsen een flinke beproeving ondergaan wat wel wat mankementen opleverde, maar reservemateriaal en met een paar goede techneuten kon iedereen toch weer fietsen. Het Jotunheimen gebergte was er een van de eerste categorie en het weer was goed (korte broek) Vanaf het hoogste punt 1600 m daalde we af via een mooie asfalt weg (41 jaar terug alles gravel). Halverwege de trip bracht ons bij de Poolcircel. Hier reden we op een mooie hoogvlakte met zicht op de sneeuwbergen. We zaten maar 690 m. hoog maar de omgeving was alleen maar steen en mos in vele kleuren. Op het eind van deze bijzondere vlakte bereikte we ons hotel waar het net als andere dagen perfect is geregeld.

Na deze hoogvlakte reden we langs een wild kolkende rivier. De golven gaven door het zonlicht en mooi effect in diverse blauwe kleuren. We volgde de laatste weken steeds de E6. Deze belangrijkste verkeersader wordt ook steeds verbeterd.en er komen al meer tunnels. Wij pakte veel de oude weg om de tunnels te ontwijken die voor fietsers verboden waren. De oude weg krijgt niet overal onderhoud en het groen groeide soms door het asvalt heen. Een keer was het lopen geblazen de weg was dicht gegroeid en een enorme kei die van de rotsen was gerold versperde onze doorgang. In de steden zoals Narvik-Mo i Rana- Alta en kleinere plaatsen lag een fietspad naast de E6 maar enkele km verder was het over en moest je de fiets over de vangrail tillen.

De 16e etappe was een uitschieter. Eerst flink doorfietsen om het pont te halen. De hele rit werden we getrakteerd op mooie uitzichten. Mooie sneeuwbergen met wolken die als een krans om de toppen lag,  later een strak blauwe lucht en de bergen werden alleen maar mooier. Na een zeer steile klim bereikte we Magic Mountain Lodge met 360 gr. uitzicht. Rienk was daar al bezig met pannekoeken bakken achter op de laadklep en wij konden de eerste rendieren spotten. We genoten van de middernachtzon die als een lamp op de top van de berg scheen.

De laatste rit via een 7km lange tunnel met 9% dalen en klimmen naar Honningsvag.  En ‘ s avonds naar de Noordkaap. Hier scheen middernacht de zon uitbundig (missie geslaagd) De wind wakkerde aan tot storm en met 2 lange klimmen (9%) was dit een pittige 33km. terugrit naar Honningsvag.

De volgende morgen werden de fietsen als een porselein servies ingeladen en we namen afscheid van een mooie gevarieerde groep met een sociale eenheid. Een mooie rit dankzij org. Fris Reek Le Champion BBI . Idee Cees Landsbergen Vervoer- verzorging Rienk Brandsma en toerleider Pieter v Zijl.

Jan Veldt.

Maandrit Juni 2019

Leden van de Tourclub Limmen,
 
*Deze  rit, start op zondag 2 juni om 08.00 uur vanaf de R.K. kerk te Limmen*
 
Zoals gebruikelijk wordt er weer met recreatieve snelheid gereden en de deelnemers zijn leden van de TCL  (in TCL tenue)
 
Wij rijden via Egmond naar het noorden en bij “Het Woud”  slaan  we linksaf  het Noordhollands Duinreservaat in. (Duinkaart meenemen).
Op fietspaden zal regelmatig “geritst”moeten worden = (taak weg-kapiteins)
 
Vanaf Camperduin fietsen we over de Hondsbosche Zeewering naar Petten.
Vervolgens naar St. Maartenszee ,  Callantsoog en Groote Keeten waar we het duingebied langs de kust weer ingaan.   ( ………  ritsen.)
 
Omstreeks 10.30 uur koffiepauze in  “Landsend ”   (ongeveer 60 km)
 
Na de koffie rijden de stad weer uit naar de Kooybrug –  Breezand – Oudesluis.
 
Vervolgens via de Omringdijk (of Ruigeweg/Grote Sloot terug naar het zuiden.
 
 
Het is ongeveer 13.30 uur  als we  terug zijn in Limmen  = (  130 km)
 
De toercommissie
 
Kijk op de TCL website voor een leuk reisverslag van Jan Veldt!